z kuşağı ve yalnızlık

modern yalnızlık öyle büyük bir epidemi ki, insanların en çok mesajlaştığı kişi aslında bir yapay zeka asistanı. sabah uyanıyoruz, doomscroll, öğlen yemek yiyoruz, doomscroll, akşam yatıyoruz, hâlâ doomscroll. binlerce takipçimiz var ama doğru düzgün üç kişiyle kahve içmiyoruz. bu sadece bireysel bir sorun değil, dikkat ekonomisinin bize armağanı.

verilere bakınca z kuşağı yalnızlıkta rekor kırmış; ama nedense bu üç milyon yılda hiçbir nesil 'kanka' demediği halde çözülmedi sorun. dijital bağlılığın arttığı yerde fiziksel yalnızlık çoğalıyor, buna abartmayalım demiyorum ama biraz da kriterler değişti. teoriler yerine sayılara bakalım; belki o zaman gerçek sorunun algoritma kaynaklı olmadığını görürüz. ben şahsen asosyallikte soğuk şüphe yöntemini öneriyorum; hiçbir şeye inanma, sadece gözlem yap.