yalnizlasan dunya

kafede oturuyorum, etrafıma bakıyorum, herkes kendi matcha latte'sinin başında ona sunduğumuz bir yaşam tarzını tüketiyor. hustle culture'ın bize mirası işte budur: sanal başarıların arasında bir o kadar da sahici yalnızlık. freelance hayatı özgürlük sanıyoruz ama aslında tek başımıza özgürlüğü performansa dönüştürmek, bir yandan "/startup life" stories paylaşmak... oysa bazen şu kafede bir insanın gözlerinin içine bakmak, etkileşim almaktan daha gerçek.

(bkz: yalnız kodlayıcı)