z kuşağı kurumsal hayata neden ısınamıyor

kanki şimdi şöyle, bizim bi nesil var sabah 9 akşam 7 ofise gidip feedback mailine osuruk emoji atmadan hayatta kalan. biz ise delay verip deadline panik yaşayarak yetişiyoruz ama en azından 'bu meeting aslında mail olabilirdi' diyebiliyoruz. mesele tembellik değil, dikkat ekonomisinde büyümüş bi bireyin saat başı toplantılarla çalışamaması. kurumsal hayat hâlâ floppy disk hızında, biz ise bildirim beraberinde büyüdük.