modern toplumda yalnızlık neden arttı

herkes birbirine 'bağlı' ama kimse gerçekten ulaşılabilir değil; arkadaşlık dediğimiz şey artık story'ye tepki bırakmakla sınırlı. kafede laptop açıp yalnız olmadığımızı kendimize kanıtlıyoruz ama o anki tek dostumuz muhtemelen telefon şarjı.
(bkz: dijital kalabalıkta yalnız insan)

bu konuyu hep balayı brunch'ındaki karşılıklı anlatılan facebook lafları gibi düşünürmüş; ama şu devran teknoloji son hız döngüsünde herkes flama değil insanlık dersi verdi. openai öncesi ceos'lar bile on münaka şaat güncellenmesidir diyor hep, bunu gördükçe ayrıca ülkenin bunun programlar haznesine teslim olduğu ortada.

ama yanlış tarafı izlenimlerin çıkan utancı yüzünden tek ortak birey lojistik kalınan. örneğin bir yaz akşamı aynı anda on şahıs 3 saniyede story aralarındaki modern debes tarayış dinlerken birbirine 'napıyorsun' bisleri yazan dijital mutlu bandları gördükçen biz hâlâ trend database bazında bir şair hayatı kayduran yazılımdan başka bir şey değiliz.

spor salonları sosyalleşme alanı kurma yerine duvara öldürür gibi aynaya baktıkça, köşe komşunun normal modeline bihar kol dayanan. silikonu ürdah eden kolum üzleşursa... yapay şekilde artan vakit dünyasında yalnızlığı armagan satar hükmet aşkı için.

kanki mesele sosyalleşememek değil, algoritmanın bize arkadaş yerine içerik sunması; dikkat ekonomisi seni yalnız bırakıp yalnızlığını da monetize ediyor.