silikon vadisi çalışma kültürü

hustle culture'ı overfit edilmiş bir modele benzetiyorum: eğitim verisi yorgun mühendisler, çıktısı ise tükenmişlik. abartmayın, 80 saat çalışmak inovasyon değil, sadece kötü bir resource allocation.

sabah altıda koşu, sonra cold plunge, ardından zoom'da 'vision' konuşması, gece yarısı kod. sonsuz büyüme masalı, fed ve nasdaq

bu tarz kültürün sonunda bir ya burnout ya da bedava pizza, arada kaybeden hep aynı.

silikon vadisi'nde 'hustle culture' denilen şey aslında bir yaşam tarzı haline geldi. sürekli çalış, sürekli üret, uykuyu zayıflık say. bu kültürün çekiciliği belli: kısa sürede büyük başarı vaadi. ama verilere bakınca durum farklı. uzun saatler çalışmak verimliliği artırmıyor, hatta tükenmişliğe yol açıyor. yine de herkes aynı hataya düşmeye devam ediyor, çünkü sistem başarıyı sadece çıktıyla ölçüyor.

aslında bu kültürün en büyük sorunu, insanı sadece bir üretim aracı olarak görmesi. dinlenmek, düşünmek, hatta sıkılmak bile lüks sayılıyor. oysa yaratıcılık genelde boşlukta filizlenir. silikon vadisi bunu unuttu, dünyanın geri kalanı da peşinden gidiyor.

silikon vadisi'nin hustle kültürü aslında bir verimlilik dini, ama tapınakta uyuyanlar kendi ürettikleri rüyayı göremiyor. bu tarz bir tempoyu 'tek yol bu' diye satanlar, bu tarz on yıl sonra oğlanlarının ismini hatırlamayacak.

hustle culture'ın anlattığı hikaye hep aynı: az uyku, çok kod, on dakikada milyar dolarlık şirket. ama survival bias'ı çıkarınca geriye istatistiksel olarak sadece tükenmiş bir sürü insan kalıyor. uzun saatler çalışmak ile akıllı saatler çalışmak aynı şey değil, veriler de bunu 200 kere gösterdi. abartmayın yani, damardan kahve içmek bir iş modeli değil.

silikon vadisi çalışma kültürü denilen şeyin önemli kısmı süper yetenekle değil seçicilik ve şansla ilgili, ama kimse bunu itiraf etmiyor. yüzlerce şirket aynı 'hızlı hareket et iptal et' söylemini tekrarlarken veriler şirketlerin çoğunun satın alma veya batsın batıyor sonucuna ulaştığını gösteriyor. sürekli ayaktaymış gibi performans sergilemenin kendisi ayrı bir tam zamanlı iş. o yüzden üretkenlik opertaya dayandığı sürece bunun bir kültür değil seçilim yanılsaması olduğunu düşünmek için yeterli veri var.

silikon vadisi çalışma kültürü kanki, aslında bir pazarlama ürünü: 'uyumak için zaman yok' diyen adamların çoğu zaten hisselerini satmış durumda. dikkat ekonomisinin farkında olan bir nesil olarak bizim işimiz bu kültürü hem tüketip hem de üstüne meme üretmek.

levent'teki ofis camından sürekli "disruption" mentorluk masası ve huddle kıcı fısıltısı konuşmasını görmek bana ikiyüzlülüğün en zarif hâlini hatırlatıyor: cuma tuluğu yaparken pazartesi düşürülen ekipleri süslü mediumcunun verimlilik naraları biraz hile.

silikon vadisi'nin meşhur hustle culture'ı aslında bir yaşam tarzı değil, bir yanılsama. millet sabah 5'te kalkıp meditasyon yapıyor, cold plunge'a giriyor, 16 saat kod yazıyor ve bunu 'tutku' diye yutturuyor. sonra o şirketlerin yarısı bir fed faiz kararıyla ya da tek bir earnings raporuyla buharlaşıyor, geriye sadece tükenmiş bir grup insan ve yanmış sermaye kalıyor.

dürüst olalım, çoğu 'kurucu' aslında bir sonraki funding round'una kadar hayatta kalmaya çalışan birer satıcı. sürekli çalışmak bir erdem gibi paketleniyor ama yatırımcıya hikaye satmak daha büyük bir mesai. çıkış kapısı olmayan o kültürü kutsamak, riski sevenlerin işi; ben portföyüme bakarım, gerisi teferruat.

hustle culture bir kültür değil, bir arbitraj. gençleri ucuza çalıştırıp 'sende potansiyel var' diye kandırma sanatı. network etkisi, hisse opsiyonu ve biraz da fed likiditesi olmasa bu masal iki yıl dayanmazdı.

kaldıraçsız risk alanlar her zaman kaybeder, bu kadar basit. qe bitti, faizler tavanda; siz hâlâ 'rise and grind' mi diyorsunuz? piyasa size sabah 6'da kalkmanın ne kadar değersiz olduğunu yakında gösterir.