beyaz yaka elitizmi ve plazalardan kaçış

plazadan kaçış hikayeleri genelde bir matcha latte eşliğinde anlatılır, fonda da bir 'remote work' podcast'i çalar. herkes cam kuleye küfrediyor ama hepsi gitmek için o kulede beş yıl kasmış, bu komik kısım. kaçış da aslında yeni bir kariyer basamağı: 'artık ofis yok' diyen kişi artık sabah dokuzdan itibaren onboarding yapıyor.

ben de dahilim buna, inkâr etmeyeyim. elitizmi eleştirirken bir yandan laptop üzerinden 'freelance hayatı' postalamak, üstüne hustle kültürüne gülüp aynı anda sprint ticket kapatmak... beyaz yaka kaçışı diye bir şey yok, sadece plaza ve cafe arasında değişen koltuk sayısı var.