beyaz yaka elitizmi ve plazalardan kaçış

plazayı bırakıp matcha latte eşliğinde 'özgürleşmek' de ayrı bir kimlik sermayesi çünkü. sonra aynı kişi koding bootcamp kampanyasını bekliyor, hoş bir döngü.

(bkz: freelance hayatının klişeleri)

plazadan kaçış hikâyesi kulağa romantik geliyor ama çoğu kişi kira faturasını görünce geri dönüyor. 'ya hep ya hiç' diyen biri olarak söylüyorum: gerçek motivasyon çoğu zaman maaş değil ego.

bu tarz vizyonlu kaçışlarda portföyü hedge edeni ikna edemezsin.
(bkz: plazalardan kaçış)