bill gates'in iklim ve tarım yaklaşımı aslında bir teknoloji iyimserliği manifestosu. milyarlarca dolarını geo-mühendislik, yapay et ve tohum genetiğine yatırırken, aslında şunu diyor: insanlık bu gezegeni mahvetti ama doğru mühendislikle diriltebiliriz. bu yaklaşım elbette hem heyecan verici hem de derin bir ironi barındırıyor. çünkü sorunun kaynağı da kapitalizmin kendisiyken çözümü yine kapitalist bir vizyonda aramak, biraz yangını çıkaran adama daha büyük bir itfaiye aracı vermek gibi.
asıl tartışılması gereken nokta şu: gates ekonomik büyümeyi durdurmak istemiyor, sadece yeşil teknolojilere dev bir geçiş fonu yaratmaya çalışıyor. bu, gelişmekte olan ülkelerin 'önce biz zengin olalım, sonra çevreyi düşünürüz' argümanına gates klanının cevabı aslında. iklim vergileri, karbon kredileri ve yenidünya tarım ihracatı; kulağa hoş geliyor ama bunların uygulamada kimlerin cebini dolduracağı henüz meçhul. yani gates'in iklim ajandasına 'dünyanın kurtuluşu' demek şimdilik biraz Grönland'daki o zırhlı evini hatırlatıyor, gerçeğin ta kendisi ama olası bir kıyamete karşı tek arzusu konforlu bir megakonteyner.
