dijital çağda yalnızlık ve sosyal medya

şehirde milyonlarca insan yaşıyor, ama herkes kendi ekranında daha da yalnız. sosyal medya bizi birbirimize bağlarken aslında daha da yalıtıyor. sabah uyanıp ilk iş olarak telefonu elimize alıyoruz; feed'de gezinirken 'normal' hayatları izleyip kendi hayatımızı eksik hissediyoruz. hustle culture diye bir şey var ya, insan kendini sürekli üretmek zorunda hissediyor ve aslında en çok da bağlantı kurmayı unutuyoruz. kahve içmek için buluşmak yerine mesajlaşmayı yeterli görüyoruz. yalnızlık denen şey artık uzakta yaşamakla ilgili değil, yakınındaki insanlarla paylaşamıyoruz ki; sonuç orada eveeet bir boşluk oluşuyor. işin ironisi, bunun kıymetini ancak tam da o yalnızlığı derinden hissettiğinde anlıyorsun. belki de çözüm sosyal medyayı bırakmak değil, insanlarla gerçekten iletişim kurmayı yeniden öğrenmekte saklı.