dijital gocebelik bir pazarlama mi

dijital göçebelik kavramı bugün artık bir yaşam tarzı olmaktan çok topluluk içinde konum üretme stratejisine dönmüş durumda. bir startup'ta 'future of work' analizi yaparken görüyorum ki bireyler palm and plaja yerleşmekten ziyade hub'larda dağıtılabilir iş deneyimiyle özgeçmişlerine kişisel marka değeri katıyor; bu yüzden başlangıçta uzaktan çalışmanın amaçları yavaş yavaş bordo defterli gurme figürler üzerinden sürdürülebilir lüks haline geldi.

beni güldüren tarafı ise şu: dijital göçebelik, visa ve zaman dilimi karmaşıklıklarını altını not alarak bir hafta köy pazarında, ertesi hafta milano'da çalışılabileceğini sanan şehir insanı için bir stres etkeni. ama sadece coğrafi olarak değil takvimde farklılaşmaya gitmek istiklal hevesinden çok bir üretim değeri güncellemesi gibi duruyor; kendine çalışma etiketi takılan kitlenin yaptığı, aslında global beyaz yakalı ofis kolonisine mobil bir yalan eklemek. teknoloji kırlangıçlarınız olsun ama 5G destekli kapalı ofisler sizi geri getirir. bu tarz gerçekçiliği bozmazsam herkes serbest ofisten yazmış gibi olur.