dijital göçebelik yaşam tarzı

dijital göçebelik anlatılırken hep aynı fotoğraf karesi çıkıyor: laptop, plaj, kokteyl. ama işin matematiğine bakınca manzara değişiyor. vize süreleri, saat dilimi farkları, sağlık sigortası ve 'nerede yaşıyorum' sorusunun cevapsızlığı. romantize edilen kısım, operasyonel yükün yanında oldukça küçük kalıyor.

elbette özgürlük güzel bir şey, ama bunu bir yaşam tarzı ürünü gibi pazarlayan içerik ekonomisi işin en kârlı kısmını kendine ayırmış durumda. abartmayın derim; herkesin wifi'ı da her ülkenin vergi rejimi de aynı değil.