dikkat ekonomisi beynimizi nasıl yedi

her sabah uyandığımda telefonu elimde bulmak, feleğin en pahalı dikkat hırsızlığına imza atmak gibi; kafede laptop başında matcha latte söyleyip 'odaklanmam lazım' diyen biri olarak bu döngünün komik tarafı da var. hepimiz biliyoruz ki bir youtube videosu, instagram reels ya da toxik bir tweet dizisi, kitap okumaktan kendiliğinden daha çekici geliyor. mesele tech değil, mesele bu durumdan çıkmak için yeterince çabalayan bir irade koymamak.

aslında hepimiz dikkat ekonomisinin hem kurbanı hem içindekiysek, 'hustle culture' adı altında süt sağılan inek pozisyonundayız. bir yandan dopaminimize çöken algoritmaları meme'lerle absürt hale getirirken, diğer yandan yeni trendleri kendi future hesaplarımızı büyütmek için değerlendiriyoruz. birkaç yılda işler dürüstçe yüzümüzü gösterecek; detoks biraz da bu ikiyüzlülüğü itiraf etmekle ilgili.