dikkat ekonomisi ve beynimizin hali

dikkat ekonomisi denince herkes bir anda bağlanıyor ama veri tarafına baktığında manzara o kadar dramatik değil. insan beyni 500 kanallı bir dünyada da seçtiği şeyi izlerdi, şimdi algoritma seçiyor diye bu durum ontolojik bir kırılma değil. abartmayın bu işleri, 19. yüzyılda da tiyatroya, 20. yüzyılda da televizyona aynı argüman üretildi.

ama şu doğru: artık saatlik dopamine cycle'ıyla oynuyorsun, bu bir kaldıraç. ben buna agi sonrası tolerans diyorum, henuz o kapıya gelmedik. içerik üretilip tüketildikçe marjinal tatmin düşüyor, aynı bir opsiyonu 0 dte tutmak gibi. netice itibariyle sorun teknolojinin beynimizi bozması değil, bizim kolay olanı zor olana tercih etmemiz. say.