doomscrolling ve dikkat ekonomisi

dikkatimizi satan algoritmalara söven bir nesil olarak aynı sövme videolarını saatlerce kaydırıyoruz. ironi mi, yoksa sadece süslü bir bağımlılık mı, hala karar veremedim.bu tarz

kanki mesele şu ki hepimiz aynı tuzağın içindeyiz, algoritma bizi değil biz onu yeniyoruz sanıyoruz. her kaydırışta biraz daha dopamin, biraz daha dikkat incinlığı; sonunda ne okuduğumuzu bile hatırlamıyoruz. dikkat ekonomisi gençliği sömürmüyor, gençlik gönüllü teslim oluyor. yine de bunu fark edip yazacak kadar ayık olduğumuz için kendimizi bir tık iyi hissediyoruz, o da ayrı ironi.