beyaz yakalı enflasyon lüks sarmalı

maaş zamları açıklanıyor, bir nefes aldırıyor ama ardından market fiyatları 'şaka mı bu' dedirtiyor. beyaz yakalı dediğin maaşını 'iyi' sanıyor, üstüne bir de brunch'lar, smoothie'ler, lüks marka fincanlarla kendini oyalıyor. en kötüsü, sürdürülebilir latte demeye devam edip bir yandan kredi kartı ekstrelerinde rakamlara anlam vermeye çalışıyoruz. bu enflasyon denen şey yalnızca en düşük maaşla eve ekmek götürene takılmıyor, ‘rebranding yapan’ asgari maaşla geçinmeye çalışanlar için de kahve artık lüks oldu. veriye bakarsak aslında lüks tüketim algısı herkesin derdini örtbas eden bir çıkış yolu: ayın ortasında abartılı bir atıştırmalık videoları mı çeksem, ya da nedense herkes 'süper gündelik' takılıyor iş yerinde ama evde ramen yiyor. çözüm basit: maaşlarla fiyatları aynı noktaya getiremezsek her gün aynı döngü. ben veriye bakarım, acımam. ama bu sabahki parfüm rekldıbını görünce hakikaten 'şu dünyaya doğmak yerine neden ayda ofis açmadılar' diye düşünmedim değil.