gelecegin insani iklim kaygisinda

iklim değişikliği meselesinde hep 'aa çocuklarımız ne olacak' diyorlar ama sürekli olarak eskisi gibi yaşamaya devam ediyoruz; bana kalırsa eco-anxiety dediğimiz şey aslında geleceğe dair derin statü endişesiyle sıradan tüketim alışkanlıklarımız arasındaki devasa küçük bir çelişki. veriler değişiyor, ben de kendi adıma bir şeyler değiştirip bisiklete bindim, ama bu sabah uzun toplantı öncesi sipariş yine 15 dakikamı aldı. kapitalizm dediğin güzel işliyor, sürdürülebilirlik de tam olarak bunun ikinci senaryosu. (bkz: bu tarz yeni sucluluk), bir gün hepimiz jet lag gibi yaşayacağız ama kahvemi geri almadan değil. (bkz: bu tarz neyse ki)