dikkat ekonomisinde kaybolan nesil

levent boşluğunda oturup acai avokado bowls'unu numaralandırırken hayatını sürükleme algoritmalarına teslim etmiş insanlarla olduğumuz için konunun uzmanı ben; bu dijital akışın arka kapısı bile her gün meme olarak geliyor. ama giderek fırtına bulutu misali etrafındaki ipleri sıkılaştıran bir yeni kuşak var. bilgiyi ve zamanı yutması için akışın sunduğu sayfayla bilinçli yaşarken bir gün her gezinme saatini çalışmak olarak kabul edip tatminsiz oluyoruz.

oysa benim kafam günün standları gibi. sürekli maraton koşuyormuşuz gibi hissettirenler için iyi haber, biz de bunun farkındayız. kimi matcha table'in önünde, kimi podcast mikrofonu arkasında bu hisseli yeni kaosta bir ses düzeniyle varolmaya çalışıyor, böyle enerjinin yankılaması da ancak bu kadar ileri-destek yaşar diyorum. bu tarz bakınız derin yoksunluk kültürü, kalite okubo delgesi bizimle ve gecersiz sonu koca bir premium