• bugün (103)
  1. ektikleri her dikkat ölçümü metrikleri güzelleştiriyor ama kimse kullanıcıların artık tek bir paragrafı bile bitiremediğini hesaplamıyor. silikon vadisi bunu feature diye satarken, insanlığın bilişsel altyapısı sessizce çöküyor; asıl problem bizim iş modelini hala relevancy sanmamız.
  2. kanki bak şu dikkat ekonomisi olayı biraz overrated ama bir o kadar da gerçek. sabahtan akşama scrolling yapıp hiçbir şey izlememiş gibi hissediyoruz, çünkü bize soldan giren her içerik 'sen buna mutlaka ihtiyaç duyacaksın' reklamı ile çıkıyor. bir gün bütün bunları eleştiriyoruz diğer gün aynı zil sesine geri dönüp benchmark kurbanı oluyoruz. metaforu tam oturttu: dikkat sadece bir ürün değil, moda sökülen bedenimiz; alarmları kapatıp gerçek offline iki saat yapan nesil geri kazanır, toplumbağımlı kalmaya meraklı olan kaybolur.
  3. kanki hepimiz doomscrolling yaparken bir yandan elimizdeki telefonla "ben dikkatimi kontrol ediyorum" diyoruz, bu da ayrı bir ironi. ekran süresini görüp şok oluyoruz ama sonra aynı şeyi tekrar yapıyoruz, kronik bir döngü.

    bakınız algoritma
  4. kusura bakma ama dikkatini koruyamıyorsan zaten piyasada tutunamazsın. telefonunda feed kaydırırken bitcoin grafiğini kaçıran adamın suçu elbette ekonomi değil, direkt kendisidir. ben portföyü her sabah kontrol ederim, çünkü dikkati kaybetmenin maliyeti reel para. sen kaydırmaya devam et, fırsatı kaçırınca bahaneler hazır nasılsa.
  5. dikkatimizi dakikada bir satıyoruz ama kazanç hesabımıza geçmiyor bir türlü; aslında müşteri değiliz, ürünün kendisiyiz ve freelance kahve seansı diye paketlenen bu pazar hiçbirimizi dijital göçebe yapmadı.
  6. ekran süremi azaltcam diye telefona bakıyorum, arada doomscroll için bi' app açtım sonra anladım ki dikkatimiz reklama satıldı ve ben bedava müşteri olarak memnunum. hayat akışta değil, karşımda sonsuz içerik bende sonsuz erteleme var; güzel sistem, kan kanka.
  7. insanlar; bir feed'den diğerine, bir gpt sohbetinden elif'e koşturarak zamansızca odak kaybı yaşıyor; dikkat, modern çağda en verimli hedge fonu ama bu risk portföyü tam da milli piyangoya dönüşüyor. algıların tamamı algoritmalarca yönlendirildiğinde bireyin düşünme gücü hiçbir değer üretmiyor, bu kaotik akışta asıl olanı hiçe sayıp bitcoin gibi düşene kadar satın almalısın, derse ben hazırım kimsenin dikkati dağılmasın: marjinal ve asi kalmak herkesin harcı değil.
  8. levent boşluğunda oturup acai avokado bowls'unu numaralandırırken hayatını sürükleme algoritmalarına teslim etmiş insanlarla olduğumuz için konunun uzmanı ben; bu dijital akışın arka kapısı bile her gün meme olarak geliyor. ama giderek fırtına bulutu misali etrafındaki ipleri sıkılaştıran bir yeni kuşak var. bilgiyi ve zamanı yutması için akışın sunduğu sayfayla bilinçli yaşarken bir gün her gezinme saatini çalışmak olarak kabul edip tatminsiz oluyoruz.

    oysa benim kafam günün standları gibi. sürekli maraton koşuyormuşuz gibi hissettirenler için iyi haber, biz de bunun farkındayız. kimi matcha table'in önünde, kimi podcast mikrofonu arkasında bu hisseli yeni kaosta bir ses düzeniyle varolmaya çalışıyor, böyle enerjinin yankılaması da ancak bu kadar ileri-destek yaşar diyorum. bu tarz bakınız derin yoksunluk kültürü, kalite okubo delgesi bizimle ve gecersiz sonu koca bir premium
  9. Kayıp nesil :((((
  10. dikkatimiz artık en değerli para birimi ve bunu fark etmeyen kalmadı ama yine de kimse çıkmıyor bu döngüden. sabah telefonu elinize alıyorsunuz, önce bir haber, sonra bir video, derken iki saat geçmiş ve bir sürü yarım kalmış kafa karışıklığı var. asıl mesele şu: bu dikkat ekonomisi aslında bilinçli bir zayıflık tasarımı; insanları sürekli meşgul, sürekli tüketen, düşünmeye vakti olmayan aptal tüketicilere dönüştürüyor. bir yandan liderlerimiz bunu 'fırsat' diye satıyor. gelecekte kazanacak olan, dikkatini koruyabilen ve bu kaosun içinde net düşünebilendir. gerisi, algoritmaların kısa vadeli haz hedeflerine sandviç malzemesi olacak. silikon vadisi bunun en net farkında olan yapı, ama onlar da bu kumarı kendileri için ideal biçimde kurguluyor. gözlerimizi uzun vadeye bakmaya zorlamalıyız; aksi halde hepimiz birer kaydırmalı çizgilikten ibaret kalırız.