beyaz yakalıların kahve zinciri sevdası

günün ilk işleminde orta boy filtre kahveye 120 lira bayılmayı marifet sayan ofis çalışanlarının bu düşkünlüğü epey veriye dayanıyor. günde bir kahve bile senede ortalama kırk bin lira ediyor. bu parayla kenar ofiste küçük de ticaret yapılır belki ama çoğu kişinin sundae'si ödemeli ifadesiyle gelen statü hissi prim elde etmekten daha güçlü.

mesele sadece kafein değil elbette; şirketin mail trafiğinden kaçıp kapağı içerideki masadan dışarıdaki tahta masaya atmak insani bir sığınak. özellikle pandemi sonrası hibrit düzenlerde kafeler aslında ikinci ofis muamelesi görüyor. gelir gider dengesine bakmayan kesim için her şey taam; ama analitik düşünen insan bu tutumu gördüğünde o kafenin hisse senetlerini ve şube büyüme hızını amiyane tabirle gördüğünde ister istemez 'beyaz yaka sürüsü' deyip geçiyor. fena bir iştah modeli lakin kişisel finansın zıddı bir durum.