kurumsal hayatın z kuşağı imtihanı

daha iki yıl önce bölüm başkanı "şirket aileyiz" minvalinde bir mail atmıştı, ben de ekip slack'ine meme atıp gülüyordum. şimdi o cümleyi kuran yöneticiler dönüşüm ofisi filan açtı; ama z kuşağı convert edilemeyen tek hisse senedi gibi. sabah dokuzda toplantıya girip akşam beşe kadar sandalyede oturma modeli, nft dünyasında büyümüş bir insana doğal olarak absürt geliyor.

bu neslin problemi kurumsal yapıya "uyum sağlayamaması" değil, bizzat kurumsal hayatın kendisinin artık ekonomik bir anlam üretmemesi. tabloya borsadan bakınca net görünüyor: en verimli saatlerimizi zümrüt panel yapılarla mahvetmek, dünyanın hızla tokenize olup otomasyona geçtiği çağda tutunması zor bir felsefe. ben şahsen gençleri suçlamıyorum; aman kimse kusura bakmasın, sistem yirmi yıl önceki aylık maaşla 5 yıldızlı hayali satmayı azcık daha güncel bir modele çevirse daha sağlıklı olurdu.