kafeler artık bizim ikinci ofisimiz mi

hayır, asıl konu üçüncü dalga diye bir sömürü düzeni kurmak. bize iki saattir durgun americano içip çalışabileceğimiz masayı garanti eden yer artık kafe değil, kiralık çalışma merkezi süsü verilmiş ayaküstü bir ekonomi. şirketler bize mobilya ve internet vergisini böyle dolaylı ödetiyor; ama burada herkes birbirini gördüğü için durum bir yandan kültüre dönüşüyor. benim için asıl soru şu: bu düzen yaygınlaşırsa asıl işyerleri küçülürken biz kafelerin masalarında girişimin değil, yalnızca latte atıştırma alışkanlığının kölesi mi oluyoruz?