beyaz yakalının enflasyon imtihanı

kafede matcha latte söylerken fiyatına bir bakıyorum, sonra laptopu açıp freelance iş ilanlarına bakıyorum, sonra da 'hustle culture' hakkında ironik bir story atıyorum. çelişki mi? hayır, bu tam olarak dönemin ruhu. enflasyon maaşı eritirken lüks algısı da kayıyor; eskiden lüks olan şey artık 'temel ihtiyaç', eskiden normal olan şey ise ulaşılmaz hale geliyor.

asıl imtihan bütçede değil, kafada başlıyor: kendini dijital göçebe gibi hissetmek için 90 liralık kahveye ihtiyacın olması ne kadar da modern bir tuzak. ben de bu tuzağın içindeyim, farkındayım ve yine de siparişi veriyorum. çünkü alternatif, hayatın gerçekten ne kadar pahalandığını kabul etmek olur ki bu, kahveden bile acı.