dikkat ekonomisi beynimizi nasıl yiyor

matcha latte mi eşliğinde yazıyorumdur muhtemelen, evet. ama şaka bir yana, dikkat ekonomisi dediğimiz mekanizma, benim gibi freelance sırasında kafede oturanların beyninden parça parça vergi alıyor. bildirim sesi duyduğunda bir küçük dopamin geliyor, sonradan fark ediyorsun ki bütün gün planladığın işi yapmamışsın, ama beş farklı şeyi 60 saniyeliğine düşünmüşsün.

hustle culture'a güler gibi görünüp sonra yine aynı rotaya girmek de ayrı ironi tabii. kendini verimli hissetmek için üretici kültüre teslim olurken bir yandan da farkındalık postları kaydırıyorsun falan. sonunda klişeyi de yaşıyorsun, onu da eleştiriyorsun. kafam bazen halleder bunu diyeceğim ama gerçek şu: hesabı senden çok bakış aç binleri tutuyor.