dijital göçebelik bir yaşam tarzı mı

kafede laptopu açıp bir yandan matcha latte yudumlayıp bir yandan 'deadline yetiştiriyorum ya' diyen neslin kendini bulduğu yer. bir yandan hustle kültürüyle dalgasını geçiyoruz ama bir yandan da her ay başka şehirde uyanınca wifi şifresini ezberleyen bir beyne dönüşüyoruz.

ironik olan şu ki 'özgürlük' dedikleri şey aslında sürekli bir ait olamama hissiyle paketleniyor. yine de pasaportta boş sayfa bitmiyor diye bunu vizyon sanıyoruz, kimimiz de bunu fark edip yine aynı kafede aynı latteyi içmeye devam ediyoruz.