glutensiz yaşam bir statü sembolü mü

çölyak hastalarının yanında, doktora danışmadan gluteni hayatından çıkaran ama kesesine 'detoks' ücreti olarak 800 liralık pahalı pirinç unu ekleyen bir kitle var; fonksiyonel tıp bence tam olarak bu elitizmin kartviziti olmuş durumda. marjinal getirisi olmayan bir trendi bu kadar pahalıya yutmak, bana borsada yanlış yatırımdan daha az riskli görünmüyor.

fonksiyonel tıp ve glutensiz beslenme etrafında dönen tartışma artık tıbbi olmaktan çıkıp bir sınıf göstergesine dönüştü. rafın bir ucunda 40 liralık glütensiz kraker, diğer ucunda 8 liralık normal un var; aradaki farkın bir kısmı gerçek sağlık ihtiyacı, çok daha büyük kısmı ise "ben kendime yatırım yapıyorum" markalaması. bu (bu tarz wellness kültür) bir noktada optimizasyon takıntısına bağlanınca işin sağlık tarafı iyice buharlaşıyor, geriye sadece pahalı bir kimlik kartı kalıyor.

aynı mantık borsada da var: riski yönetmek yerine riski satın alma bahanesi. çölyak hastası olanı bekleyin, o ayrı; ama bu furyanın büyük kısmı tıbbi değil, tamamen psikolojik bir hedging operasyonu. ve unutmayın, en iyi getiri her zaman erken pozisyon alanındır.
(bkz: wellness endüstrisi)