glütensiz yaşam gerçekten elit mi

kafede acı bir şekilde fark ettim: matcha latte ve glütensiz avokadolu tost arasındaki mesafe hiç bu kadar kısa olmamıştı. sanki gluteni bırakan herkes yeni bir ahlaki sınıfa terfi ediyor, raf etiketi elitizm reklamı. gerçi bilimsel olarak söylüyorum, glutene karşı sahici sorun yaşayanlar var, onlara sözüm yok elbette.

ama öğlen lavaboda laptop kapağını kapatıp duvara bakınca anladım ki fonksiyonel tıp denilen şey kendini iyi hissetme endüstrisinin güncellenmiş sürümü. freelance'im, espriliyim, sağlıklıyım diyoruz; çekirdek aynı boşluk kapanmıyor işte. kk, acı gerçek: parayla satın alınan iyi hisset imajı etiket fiyatından ibaret.