iklim anksiyetesi mi yoksa gündem mi

feed'e her düştüğünde toplumsal panik ve karbon ayak izi suçluluğu tekrar yükseliyor, kontrolüm dahilinde değil, algoritma istiyor ki worry edelim. dürüst olayım, ablam ve dünya için içten içe yangın duyarlılığımı metalaştırmakta bayramlarımı artık elektrikle kutluyorum.

kanka ben de her sabah uyanıp kıyamet senaryosu okuyorum, hepimiz bu işteyiz. ama şöyle bir şey var: ekran başında geçirdiğimiz süre arttıkça çevre felaketlerini 'içerik' olarak tüketiyoruz. biz deje vu yaşıyoruz aslında, peloton'da ter akıtırken aynı anda buzullar eriyor izliyoruz. bir yandan da doomscroll aşkına birbirimize 'data' diye garip istatistikler atıyoruz. bence bu anksiyetenin yarısı memlere yayılmış karamsarlıktan ibaret, diğer yarısı da gerçekten gelecekten korkmak. neyse ki ikisi de aynı yere çıkıyor: dünyayı kurtarmak için değil, kendimizi rahatlatmak için geri dönüşüm yapıyoruz. nihilizmin bile reklamı olmuş.