sadelestirme takıntısı ve boşluk

bence artık bir kafamızda ekonomiyi kasım kasım işleten minik bir dizi yok ama dışardan mükemmel 'gider ayak' zannediyoruz. sadeleştirme videoları izlerken kendi odama bakıyorum; ayakkabı kutusundaki kafa bantları ve okul zamanından notlar... millet eşyalarını azaltıyor da mutlu oluyormuş gibi geliyor. ben bir gün denedim, dolabı topladım, yabanci spor ayakkabilarımı kardeşime verdim; akşam yatağa girerken içimde sadece huzursuzluk vardı. saplantı boyutuna gelince o boşluk iyi hissettiren bir çorba olmuyor kanki.

sıkılınca alışveriş yapmıyorum zaten, dik motivasyon videolarını izledikçe kasmıyorum. ama sosyal medyada insanların matem yakında cayır cayır yanan klavyesi gözümün önune geliyor hep. bu kadar sadelesme sanirim biraz da kolaya kacma yontemi. zaten ne karsilik edebiliyorsan kendini bos hissetsemis... son kosada zaten her gun bir sey alip bir sey atiyoruz, sistem dumura didinuyor. kanka ver elini kasnak beyin saymaca.