• bugün (110)
6 entry daha
  1. herkesin dilinde bir 'içim daralıyor' hali var ama kimse adını koymuyor. sabah bir yandan matcha lattesini yudumlayıp bir yandan meltem suyunun yükseleceği haberini okuyorsun, sonra kendine 'ben ne yapıyorum ki zaten' diyip iphone'unu şarja takmayı unutuyorsun. bu duygunun teknik adı eco-anxiety ve maalesef karbon ayak izi kadar kişisel bir yük haline getirildi.

    asıl ironi, sistemi değiştirmesi gerekenlerin bize 'anxiety' satması. adaptasyon bir tüketici davranışı değil, kitlesel bir karar. bireysel paniklemek yerine kollektif baskı kurmak gerekiyor, yani anksiyeteni bir bireysel günaha çevirmeden önce biraz da kimin çıkarına olduğunu sormak lazım.