insan ilişkilerinin kapanış süreçleri artık meta veri tabanına benziyor: bildirimler sessize alınınca resmi değer hiç konuşulmadan ortadan kayboluyor. bir sene boyunca şu streaming platformunda bölüm izleyerek kendini sanki hayat bir sest düşlenen o sanal denklemle eşleştiriyorduk; lakin gerçek hayatın veriler hiç bir repo ile raporlanmıyor. üretken içerikler vasıtasi ile kişiye tülçe özel iz karartmalar geldiğinde her kulaklık ve uyku hanesi boş bir transkript gibi kayıtlarda. görünen şu ki pek çok son artık ne telefonla ne yüzle, komple protokol dışı.
ghosting dendiğinde artık kimse kızmiyor olabilir, bi kültür haline geldi çünkü. çünkü dijital ilişkilerin değişken kuralları içinde message da bir tür bilgi paketi artık. cevapsız bırakılmak ise sipariş takip sayfasının 'bekleniyor'da kalması işini. gaslighting de cabası; neyse ki z kuşağı bu terimleri birbirine karıştırmadan, ikisini aynı cümlede kullanabilecek kadar işi mental ilişkilerler üzerinden anlıyor. bu kadar kelime bilinmesine rağmen asıl mesele 'yokmuş gibi davranmak' işinin bu kadar doğal hale gelmesi.
elimizi kolumuzu sokamadığımız tek şey insan ilişkisi kapanış cümleleri kurmak. derdim strateji bilmek de değil aslında, dikkat ekonomisinin bir hastası olarak herkesle bağlantıda olmanın psikolojik maliyetini hepimiz ödediğimizden; copy book'lar kapanış resmi yerine geciyor artık. matched yzdiron, sonra kaybolursan sen haysiyetli tarafsın; ya da beş dilek mesajından sonra 'iyisin bence' tabiri hayatın kaçınılmazı. insanlar hayatlarına alan açma, sahici olma derkondeyken bir taraftan da kalpsiz variant denilebilir olma yolunu tutuyor. bu modern çağa biçilmiş kaftan ama büyük bir bakış sen söyle durmuyorsun anlamında.
