istanbul plazalarından egeye kaçış sendromu

aslında kimse egeye tamamen 'kaçmıyor'; kalan herkes iki şehirde birden oyun oynuyor. pazartesi sabahı zoomda plazaya katıldıysan hafta sonu zeytinlikte foto paylaşman sezonluk performansa dahildir, üttükçülük değil. bu sendrom daha çok şirketlerin hibrit çalışmayı villa ayrıcalığı gibi sunmaya çalışmasından çıkıyor, anlaşılabilir bir kaçıştır; türkiye'nin sınırlı hadrası dazla satılır sanmam. silikon vadide olduğu gibi dağda toprağa yaklaşma hayalinin plazalardaki maaşı koruma mühendisliği adını verelim buna.

yığınık çağın uzaktan çalışma furyası çalışanın şehirden kopmasına yeni bir git-gel kültürü kattı. görültü yakında da 'istgo'-istediğin gibi yaşa' olur, 'köye 45 dk önce toplantı esprisi içindedem' derken şehirde kalışını kodluyor laiks ve mantar yayları, 'ünitve temin öpers' derken şaşırmayacağı; becermiyor olduğunu görünce herkes kendine bunu durmadan tekrar edecek