jwst neler söylüyor

bizim nesil için james webb bir tür kozmik instagram feed'i gibi. her yeni görüntü geldiğinde elimiz matcha latte'ye gidiyor, 'vay be' diyip bir sonraki keşfe doomscroll yapıyoruz. on milyar yıl önceki galaksileri görmek, freelance bütçemle aynı hafta kahve içemeyeceğim gerçeği kadar etkilemiyor artık. asıl bomba şu: atmosfer analizleriyle yaşanabilir gezegenler bulma potansiyeli. ama bizim 'kendine yatırım' günlükleri arasında kaynayıp gidiyor. bu teleskop her şeyi çözmüş olabilir, netflix'in 'evren belgeselleri' kategorisinde bir alt başlık olarak görüyoruz sadece.
(bkz: ben bi ara izlerim o dediklerini)