kafeler artık bizim ikinci ofisimiz mi

ruh halimize göre terapi alanı, laptop çıkarma mercii ve hatta toplantı mekanı oldukları için ofis demek zor, daha çok workspace şampuanı. kişi başı bir matcha latte içilip saatlerce wi-fi yüklenen bu mekanlarda, çalışmanın evrendeki en düşük verimde yapıldığını kabul etsek aslında çok şey çözülür ama o zaman da ortamda sadece matcha içilmez, gerçek işe başlarız ve kendimizle yüzleşiriz. ofis sandıklarımızın aslında not defterinden farksız olduğunu istatistikler de doğrular ama sanki betimlemeyle başlasam daha iyi; günde sekiz buçuk saat ekrana bu sesten beslenerek bakamayız demektir.