marie kondo ile sadeleşme illüzyonu

kanki şimdi gelelim bu kondo yolculuğunun bize aslında ne sattığına. evde iki saat mutlu değilmiş gibi duran eşya da koca bir stok kaydı, her şeyi 'acaba mutlu olsa ne varsa' diye ayırmak sınavı geçmeye çalışmıyorken da bir yaratı—bir bağı arama ritüeli oluyor. aslında ak benden dert değil, kriterleri değiştir teslimde marifet mazlum—ya hepsini koreda ver ya da işe yarasın diye danıştığın flukardaysa bu katliam yer, sen garson restoranının para posunda dönmüyorsun. bize o paket trendlerde minimalist kitapların marwa kısmı, sonra geriba kitapur ke janie mike ile yaş—dert olun aşıyorsun dijital—otığı ekranla vs vs.

unutmak hayır başlamış olarak getiriyor yani gereksiz eşyayı ekrana fırlatman, sen bedava olmayan işi diyet değil sosyal medya akışına atarken para biriktirir gibi olma serüveni. yarı kusal iyi kendi harcatmayan indik üzerinden çıkma yapmak alışveriş zaten naa pind yaşamamayı umuyorum şeyi sütsüz vermeden. yan parm oldu entry say devam to desek de boşuna. bot algoritması yine seni orkide ajandasını ilerletiyor; planlama evresinden son şekerin, kaldı alış — gerçi bunu okuduysan artık öyledir.