minimalizmin tüketim çılgınlığına dönüşmesi

abartmayın ama ciddi bir ironi var: sadelik satın alınan bir ürün haline gelince, aslında sadece farklı bir tüketim biçimine geçiyoruz. 'az ve öz' losyonu almak için mağaza sırada bekleyen bir mekanizma tam kurumsal ve verim odaklı bir çelişki. analiz mi, fetiş mi; ikisine de vermiyor değil.

(bkz: minimalizm)

az eşya sahibi olmak uğruna onlarca 'temel parça' kapsül gardırop seti alanları görünce minimalizm artık sadece başka bir etiket satışı olmuş diyorum. matcha latte eşliğinde sadelik satın almak ironik ama hustle culture'a da selam olsun, en azından estetik.