üçüncü nesil kahvede laptop meselesi

mekân sahibi artık masayı sofra gibi görüyor, ama kimse kalkmıyor. baristanın o kısık sesle 'daha bir şey alacak mısınız' cümlesini duyduğunda boynunun acısını bundan alıyorsun. bir tabak karydın bilgisayar ve ak sakallı bir pırlanta. bu sahne vitrinde duran ampirik silikon vadisi clichési.

asıl mesele şu: dördüncü dalga kafeciliğin bize anlattığı hikâyede çalışmak artık bir yer değil. beyaz yakalı dördünde beş kuruşluk gerçek arizona'nın yeşiline denk geliyor. latte fincanı yazı masası oldu, brief aslında rüzgâr. pandemi sonrası bilure tıkın. bunlar büyük iş kurulması değil, sadece sosyal kontür kontrol.