modern toplumda yalnızlık salgını

istatistikler acımasız: genç yetişkinlerin önemli bir kısmı yakın bir arkadaşa sahip olmadığını söylüyor, ama aynı kişiler günde saatlerce ekran başında. mesele internetin bizi yalnızlaştırması değil, yalnızlığı son derece konforlu ve gönüllü kılması. eskiden yalnız kalmak için çaba gerekiyordu, şimdi ise sadece bildirimleri kapatmak yetiyor.

bu bir ruh hali sorunu gibi paketleniyor ama aslında yapısal: sosyalleşme alanları ticarileşti, mahalleler lüks siteye dönüştü, arkadaşlık bile 'network' kurma diline tercüme edildi. bio'ya 'sosyal' yazan insanlar aslında en iyi senaryoda profilini düzenli tutan kişiler. paradoks şu ki, kalabalık en yüksek seviyede ama bağ hâlâ arz tarafında yetersiz kalıyor.