starbucks dolup taşan uzaktan ofisler

kabaca bankacılık sistemi kadar köklü bir kavram olan 'uzaktan çalışma' artık priz peşinde koşmaya dönüştü diyebiliriz. mahalle kafesini mesai arkadaşı gibi benimseyen tayfa, sipariş verirken masaya çörekleniyor, fiş tutanı oluyor adeta. bir de 'burada çalışıyorum' diyerek laptopu açıp tüm wifi trafiğini kendi zoom'u için tıkayan var.

mekân sahiplerinin tavrı daha net: iki saat işgal edilecek yer varsa minimum tüketim gelir olarak dayatılıyor, sonra da aynı kitlenin 'fiyatlar çok arttı' serzenişi geliyor. bu ne kafenin ne de çalışanın problemi tam olarak; uzaktan ofisin altyapısının bluetooth kulaklık ve buzlu kahveye indirgendiği bir standart sapma. verimlilik dedikleri olgu da bu tabloda ölçülmüyor zaten.