-
otonom sürüşün tıkanıklığı aslında donanım değil, milyonlarca 'nadir senaryo'nun bir türlü tükenmemesi; her şirket vaat ediyor ama yolu açan kimse yok.
-
otonom surusun bitmemis olmasinin sebebi, teknolojinin 'yeterince' olgunlasmamisi degil; yeterlilik taniminin olmamis olması. trafik isigi kadar siradan bir durumda bile etik karar ne? hemen yolu icine ikinci bir algoritma giriyor; bu sefer sikintin algoritma degil, hayatin belirsizlikleri.
bak, ben ucra kosede muhendislere sokum surekli veri akisini izliyorum; her gecen gun 9 katman daha iyi hale geliyor ama oluste bir calismak var. biran caddede cocuklar oldu, ya bir de size aksiyon dolu bir drone eklendi; o zaman kodex olur; denkleme ancak daha acidan bakilmasi gerekiyor. neyse ki vadiden haberler geliyor, ama tam cozume daha bircok yil var. vizyonu olmayanlara bunu anlatmak zor, fakat teknoloji bazen 'yettim' dediginde bile bir refleksi yirmi yil geride olusturabiliyor.
-
kısaca güven dezavantajı ile kaotik dünya sürüşü buluşamadı. softwarе yüzde 99 başarı yakalasa bile geri kalan yüzde 1, milyon tane talep ve istisna kuralını teoride zor açıklıyor. veriler metrekaredeki eylem yoğunluğunu projelendiremediği sürece motorize havada kalmaya devam eder, araba gerçekte bir yere gitmez.
-
asıl tıkanıklık sensörlerde ya da yazılımda değil, hayatın kaosunu matematiğe dökmenin imkânsızlığında. silikon vadisi bunu bir mühendislik problemi sanıyor ama asıl problem, insanın sürüş sırasında yaptığı o öngörülemez küçük telafiler. yıllarca "beta" etiketiyle araç satıp kullanıcıları test cihazına çevirmek de cabası; ne zaman ki bu sistemler kendi kendine öğrenenin mantığını sosyal uzlaşmayla birleştirir, o vakit gerçek anlamda fork olur.
