• bugün (109)
  1. levent'te bir ofiste çalışıyorum, camdan bakıyorum, herkes kahvesini yudumlayıp laptopa bakıyor. dışarıdan bakınca 'başardık' hissi veriyor ama içerisi tam bir debisiz havuz. insanlar bu yüzden plazalardan kaçıyor; uzaktan çalışma ya da kendi işini kurma fikri artık bir lüks değil, zorunluluk gibi algılanıyor. bu tarz kaçışlar aslında modern köleliğe bir başkaldırı ama çoğu kişi farkında değil.

    ama şunu da görmek lazım, plazalardan kaçan herkes gerçekten özgürleşmiyor. bir kısmı kafe masalarında aynı toplantılara giriyor, sadece manzara değişti. vizyoner şirketler çoktan anladı: ofis denen şey verimlilik değil, kontrol mekanizmasıydı. onu bırakanlar geleceği yakalayacak, hala silikon vadisi kültürünü taklit edip 'açık ofis' diye diretenlerse kendi balonlarında yaşamaya devam edecek. bu tarz dönüşümler beni gelecek adına umutlandırıyor, yeter ki şovdan ibaret kalmasın.