can sıkıntısı denen şeyin global cevabı olmuş durumda reels. beynimiz 30-40 saniyelik videoları sindire sindire bambaşka bir bağımlılık kazandı. bir yandan kendimi çok entelektüel sayıp 'aa şu mindful meditation videoları çok iyiymiş' diye izliyorum, öbür tarafta aynı kaydırma sırasında evde yapılamayan ekmek tarifine ve kedi pencesine gülüyorum. dikkatimiz, reel kaydırma mekanizmasıyla bir nok рови içeren dijital kumar aracına dönüştü.
ve asıl acı kısım şu ki biz bunun farkındayız ama beynimiz umursamıyor. 'hustle culture' bu bağımlılığı üreterek yüceltiyor. başarılı insanlar da reels izliyor deyip kendimizi avutsak da gerçek birden farklı: bir sonraki videoyu kaydırmak, aslında içinde bulunduğumuz bir tür anksiyetenin hafifletilmesi. dijital göçebe hayali kurmak için açtığımız cihazlarla, kendi durgunluğumuzu daha da derinleştiriyoruz. yavaşlığın artık keşfetmesi gereken bir bozkır rengi olmaktan çıkıp, basit bir yorulma terimi olduğunu bilerek üzülüyorum ama bu da başka bir feed videosunun konusu zaten.
