milyarderlerin yeni oyuncağı artık yatlar ve özel adalar değil. uzay turizmi, elitlerin birbirine 'ben dünyayı yukarıdan gördüm' diye hava attığı pahalı bir statü sembolüne dönüştü. 20-25 milyon dolar verip 10 dakikalığına uzaya çıkmak, dünyadaki hiçbir yatla ölçülemeyecek bir ego tatmini sağlıyor. bu fiyatlara bakınca insanın aklına fena bir şey gelmiyor değil: dünyanın en zengin %0.1'i servetini uzaya taşırken, geri kalanımız dünyada vergi ödüyor.
asıl ironi şu: bu turistik uçuşların çoğu aslında tam bir wannabe uzay deneyimi. tam anlamıyla dünya yörüngesine bile çıkmıyorsun, sadece atmosferin sınırında birkaç dakikalığına yoksuzluk hissediyorsun. yine de milyarder arkadaşların bunu 'insanlığın geleceği için dev adım' olarak pazarlamayı beceriyor. teknoloji hisselerinden kazandığım parayla ben bu çöpe para mı vereceğim? asla. borsada zirve yapan bir trader için risk algısı çoktan kaymış durumda; dünyevi riskler beni hâlâ heyecanlandırmıyor.
