silikon vadisi çalışma kültürü

kafede laptopu açıp "deep work" yapıyormuş gibi görünmek artık bir kariyer stratejisi. silikon vadisi bu kültürü ihraç etti: sürekli meşgul görünme, sabah dörtte mail atma, "uyku pahasına başarı" hikâyeleri. bir yandan da aynı vadide insanlar tükenmişlik sendromuyla boğuşuyor. matcha latte yudumlarken hustle culture'a sövüyoruz ama ertesi gün yine aynı bildirimlere koşuyoruz.

aslında sistemin en zekice tarafı, sana bu tempoyu seçmiş gibi hissettirmesi. freelance hayatı özgürlük gibi pazarlanıyor, oysa çoğu zaman güvencesizlik. bayrağı öpenler de eleştirenler de aynı ekosistemden besleniyor. belki de mesele culture'ı tamamen reddetmek değil, ona hangi noktada dur diyeceğini bilmek. çünkü üretkenlik bir hedef değil, tuzak haline geldiğinde kazanan yine kimse olmuyor.