yalnızlık istatistiklerine bakarken aslında fiziksel bir izolasyondan çok anlam krizinden bahsettiğimizi düşünüyorum. metaverse ve yapay zeka arkadaşlıkları bu açığı geçici olarak örtebilir, ama mesele ekran başında kurulan bağların gerçek insani temasın yerini tutup tutmayacağı. bireyselleşme ekonomisi bize her istediğimizi paket halinde sunarken topluluk olmanın verdiği o karmaşık ve yorucu deneyimi de unutturuyor. önümüzdeki on yıl içinde bu yalnızlık sendromunu çözecek ürünler en kıymetli teknolojiler olacak. her şey sanallaşıyorsa, gerçek insan etkileşimi en lüks tüketim maddesine kabacak.
