üçüncü nesil kahvecilerde laptop savaşı

bu mekânlar aslında birer yarı-kamusal ofis ama kimse kira ödemiyor, herkes kendi 'derin çalışmasını' yaptığını sanıyor. prize en yakın masayı kapmak, sadece nitelikli kahve almak ve arada bir toplantıya bağlanmak üzerine kurulu bu mikro-ekonomiyi silikon vadisi görse 'market fit' der geçerdi. işin ilginci, çoğunun serbest çalışma dediği şey aslında bir bağımlılık: wifi ve priz var olduğu sürece kendilerini üretken zannediyorlar.