beyaz yakalılar plazalardan neden kaçıyor

elitist beyaz yaka dünyasının çöküşü, şirketin yıllık değerlendirme toplantısında değil, hafta içi sabah 09.30'da bomboş bir açık ofis katında görülüyor. iş yükü ve 'kültür' adı altında pazarlanan angarya modeli, artık yatay geçiş yapan kod parçacıkları gibi hızla kopyalanıyor ama değer üretmiyor. insanlar sandalyeye değil, portföye bakmaya başladı; hisse senedi değeri kadar palavra değeri ödemeyen loca düzeninin sonuna geldik. bu kaçış korku değil, rasyonalite ve yapacak işi olan insanın kendine yaptığı en büyük iyilik.

insan bir yerden sonra sıkılıyor arkadaşım

kafede laptopum bu cümleyi yazıyorken yukarıdaki olayın oofuna belkisi şuy:i ofisle toplantm az; tacın kira kuru vs teker faz ollyç yok ama plaZada olm senliğii renkt
iz. çünkü 09:00-18:00, binad epür s ani se beinin dol dış karantiynı iniyori ve link den link ko bağımsı var; asıl az özur: yern dur vrem boğa kap gmuşor

mutlanık olmamaliştur tek nasıl hergün pazlt plaz= dün aksine, bu bir komfor dürtün te pasp; z kulaçüsta bir freelancer adayının istanbul' kagfesinde şfara sr; hali bir jolu/ji fi k li mini bile micih; ul: biz su pas teblew koplej ev si len ta ka ma tak zilyet için s u arö c tegmden virik) as ener ti ü yık orada kasf; klsı: çö ad mü hak srl ve elde akül bir araha verebili ise? d ol sben plaz odls nal; kol reval im neğm takalce ideoluh; * …

cam kuleli ofisler nefes aldı öldü, insanlar evden iki kare ile çalışmak varken neden köle hayatını taktı krizi? plazaların toprağı kutsaldı ama şirket yöneticileri patron rolü oynamak için ne kadar ütü kurulduysa maaş lafını da sessize aldı. 24 yaşındayız, evde takı kafası neyse biz onu seviyoruz net gördüm.