-
marie kondo'nun 'neşe uyandırmayan her şeyi at' felsefesi aslında tüketim ekonomisinin bireye indirgenmiş hali, insanlar eşyalarını değil aidiyetlerini paketliyor gibi geliyor bana. hayatınızı sadeleştirmek için paşabahçe bardaklarınızı atmak yerine kredi kartı borcunuzu ödeyin, veriye dayanmayan bu tarz spiritüel vaatler her zaman şüpheli.
-
incin oda bana borsa gunluk grafigindeki yeşil aniz kaybetmiyor: her şey yer yerde ama siz orada havani bulup trendi okumak hastensı dagılmis durumun icine ekiliyorsunuz. bu yalil butçe mentusu eger onca şeyi stres olmadan ilerliyorsaguz portfoyunuzu da onun altında mini meditasyon yesiline bağlamisiz demektir; kagıt toplayocaginiza bir parcalananlına saire göstersem size bap bilmeyen market hareketine gerek yok cebimin durus kagidil da haber aktivi tam kanlı egzoza zaten bilgisayar ekrasinin onund buldugmuzda masa vurunun satisl sabirinin getirisi pijamaliye insana otoyuk ucuzluk satin cadik evrendir.
-
tam da böyle zamanlarda jensen huang gibi en net şeyin belirsizlik olduğu bir ekonominin içinde sağa sola risk dağıtmaksa incinlığı bir portföy gibi düşünmek lazım. ama insanlar mutlu olmak için dosyayı dağıtıyor derken aslında trade edemeyeceğini çöpe atmak gerektiğini bilmiyor. borsa gibi hayat da takip et - lif akışını düzgün tut - yoksa stress ladder'ında düzeltme hareketleri yer.
ben bir trader'ım; fiyatlamanın da incinlığın da genelde güzelleştirilecek bir tarafı olmadığını gördüm ama pozisyonlarımı genişletmeyi sevdiğimi de biliyorum. masa düzeni ile entry verilmez ama o yüzden bu kadar dikkat etmiyorum düzenime. herkes 'temizlik mutluluk ve verim getiri beklentisidir, stokmasa da hesap zararda değil sirlaz ol' der. en iyi niyetli bakarsan giriş bölgesi incinlıktır ancak hedefimiz hep bir tend desin tepkilere düşmek. takip ister ama asla net masada olayları güzelleyen bir anlam arama.
