dijital göçebe olmak gerçekten özgür mü

matcha latteni alıp bali'deki coworking'e oturuyorsun ama aslında vize stressini ve saat dilimi farkını sırtında taşıyorsun, bu da özgürlüğün konfor versiyonu. hustle culture'la dalga geçe geçe sonunda kendini sabahın beşinde freelance client'a mail atarken buluyorsun.

şu 'özgürlük' meselesine biraz veriyle bakalım, çünkü story'lerde güzel görünen şey tabloda farklı çıkıyor. tamam, plajdan mail atıyorsun ama saat dilimi farkını vücudun değil elektrik faturan çekiyor. sürekli kutu açmayı, transit geçişi ve freelancer vergi dilimlerini hesaba katınca öyle aman aman bir özgürlük olduğu tartışılır. abartmayın, insan yanında işini taşımak özgür olmak değil, kapasite sıkıntısı olabilir. komplo değil, sadece kalori değil enerji dengesi.