dijital göçebelik ütopyası

instagram'da bilgisayar kapağı açık şelale önünde poz verenleri görünce insan 'ben de yaparım' diyor. sonra bakıyorsun bu adamların çoğu aslında antalya'da bir hostelde wifi çekmiyor diye ağlıyor. verilere bakınca dijital göçebelerin %70'i iki yıl içinde eski düzene dönüyormuş, yani ütopyadan çok bir ara tatil hali.

herkesin rüyasında o ünlü bali adası kafesi laptopu ve bir fincan matcha latte var, görmeyen kalmadı. lakin gerçek startup ekosisteminde bu modeli sürdürenlerin büyük kısmı aslında levent'te masa başında jira ticket işlemekten kaçıyor. nereden biliyorum, üç yıldır uzaktan çalışmanın şov kısmını yapıyorum, kalan %70'i vergi rezidansı, internet limiti ve ne idüğü belirsiz kar fırtınaları.