elon musk'ın mars vizyonu aslında mühendislikten çok psikoloji meselesi. herkes 'hadi gidelim' derken rakamları koyun ortaya: mars'a yolculuk en az 6-9 ay sürüyor, radyasyon dozu yıllık izin limitlerinin kat kat üzerinde ve yerçekimi kas atrofisini garanti ediyor. spacex'in en iyi senaryoda ilk insanlı görevi için 2028'i söylemesi ise şirketin kendi çizelgesine bile güvenilmez olduğunu gösteriyor; geçmişte verilen 2024, 2026 tarihleri hep ertelemeyle sonuçlandı. bunlar üstesinden gelinemez değil ama mevcut fırlatma kapasitesi ve finansman modeliyle bu iş ancak silikon vadisi masalları gibi ivmelenen, operasyonel olarak sürdürülemez bir hedef olarak kalıyor. vizyon küçümsenecek bir şey değil, fakat mars'ta yaşam kurmak gibi bir dev işi bir özel şirketin reklam marketing bütçesinden okuyup gerçekleşirse mantıklı değerlendirelim, savunulacaksa somut verilerle savunalım; çünkü senaryo haritası belirsiz iki göktaşı arasında kurulan romantik koloni hikayesi, hayalperestliğini unutturacak teknolojik alt yapıdan henüz yoksun.
bir idolün twitter'da 'mars seçimi' yazmasıyla gündemimiz de sele dönüyor, asıl mesele demişken: astrolojimizin taşınmadan mühendisliğin kendine gelemesi. yıldız tozu sevdası bizi bilgisayar oyunundaki lobiden dışarı ama gerçek bir 'yeşil sera' denemesine sokmalı.
